Woordenlijst · Energiesector & energietransitie
Cross-Zonal Capacity
Cross-Zonal Capacity, in het Duits zonenübergreifende Kapazität, is de transmissiecapaciteit die voor een bepaalde periode beschikbaar is voor de elektriciteitshandel tussen biedzones. De Europese elektriciteitsmarktverordening beschrijft haar abstract als het vermogen van het gekoppelde net om een energieoverdracht tussen biedzones mogelijk te maken. In de praktijk gaat het niet om elke fysiek aanwezige leidingcapaciteit. Bedoeld is het deel van de netcapaciteit dat de transmissiesysteembeheerders (TSB's) vrijgeven voor de zoneoverschrijdende handel, zonder de operationele veiligheid in gevaar te brengen.
De grootheid wordt uitgedrukt als vermogen in megawatt. Ze geldt telkens voor één marktafwikkelingseenheid en één handelsrichting. In de Europese day-ahead-marktkoppeling (SDAC) bedraagt de marktafwikkelingseenheid sinds de leveringsdag 1 oktober 2025 een kwartier; daarvoor was dat een uur. Een voorbeeld: 1.000 megawatt capaciteit tussen twee biedzones betekent niet dat over één bepaalde leiding precies dit vermogen vloeit. Het betekent dat de markt in die richting een uitwisseling tot dat niveau mag inplannen, zolang de veiligheidsaannames van de berekening kloppen. Bij de flowgebaseerde methode is er geen afzonderlijke waarde per grens. Daar wordt de capaciteit uitgedrukt als een geheel van randvoorwaarden (hierover verderop meer).
Het begrip verbindt netfysica en marktontwerp. Elektriciteit volgt niet het handelscontract, maar de elektrische eigenschappen van het vermaasde net. Als een handelaar stroom uit de ene biedzone in een andere verkoopt, loopt de stroom niet geïsoleerd langs de grens. Hij verdeelt zich over veel leidingen, afhankelijk van impedanties, nettopologie en de actuele situatie qua invoeding en verbruik. Cross-Zonal Capacity vertaalt deze fysieke grenzen naar een grootheid waarmee de markt kan rekenen.
Afbakening ten opzichte van leidingcapaciteit, interconnector en handelsvolume
Cross-Zonal Capacity wordt vaak verward met het nominale vermogen van een interconnector. Een interconnector is een concrete verbinding tussen twee netten, bijvoorbeeld een wisselstroomleiding of een gelijkstroomverbinding. Zijn technische transmissiecapaciteit is een belangrijk uitgangspunt. Ze bepaalt echter niet alleen hoeveel capaciteit aan de handel kan worden aangeboden.
In wisselstroomnetten kunnen ook leidingen binnen een biedzone de uitwisseling over een zonegrens beperken. De Europese elektriciteitsmarktverordening spreekt daarom van kritieke netelementen. Dat zijn netelementen binnen een biedzone of tussen biedzones die bij de capaciteitsberekening in aanmerking worden genomen. Handel tussen twee zones kan bovendien leidingen in een derde zone belasten. Dergelijke stromen, die niet het overeengekomen handelstraject volgen, worden vaak loop flows genoemd.
Ook het daadwerkelijk verhandelde volume is iets anders. De capaciteit is een bovengrens voor de marktgebaseerde uitwisseling. Of ze wordt benut, hangt af van prijsverschillen, biedingen, vraag en productie. Een hoge capaciteit leidt niet automatisch tot veel handel als de prijzen in beide zones vergelijkbaar zijn. Een schaarse capaciteit kan daarentegen al bij matige volumes prijsbepalend worden als ze een economisch zinvolle uitwisseling verhindert.
De biedzone is het juridische referentiekader. Ze is het grootste gebied waarin marktdeelnemers energie kunnen uitwisselen zonder capaciteitstoewijzing. Binnen de zone doet de markt dus alsof er geen congestie bestaat. Pas tussen zones worden netcongesties zichtbaar via beperkte capaciteiten. Hoeveel Cross-Zonal Capacity er is, hangt daarom nauw samen met de ligging van de zonegrenzen en met de congesties die binnen een zone verborgen blijven.
Hoe de capaciteit wordt berekend
De TSB's berekenen de capaciteit gecoördineerd in zogenoemde capaciteitsberekeningsregio's. Grondslag zijn gemeenschappelijke netmodellen en de richtsnoeren voor capaciteitstoewijzing en congestiebeheer (Verordening (EU) 2015/1222, kortweg CACM). Volgens deze richtsnoeren moeten de TSB's de capaciteit ten minste voor de day-ahead- en de intraday-tijdsbestekken berekenen. Voor termijncontracten en regelenergie gelden aanvullende richtsnoeren. In de berekening worden prognoses voor invoeding, verbruik, schakeltoestanden, geplande onderhoudswerkzaamheden en verwachte uitwisselingen verwerkt. Bepaald wordt welke extra stromen over zonegrenzen mogelijk zijn zonder kritieke netelementen te overbelasten.
Een deel van de fysieke capaciteit blijft als veiligheidsmarge gereserveerd. Het net moet de uitval van één enkel bedrijfsmiddel aankunnen, bijvoorbeeld een leiding of een transformator (n-1-criterium). Daarnaast dekken betrouwbaarheidsmarges prognoseonzekerheden af. Cross-Zonal Capacity is daarom altijd een capaciteit onder veiligheidsvoorwaarden en niet de maximale thermische belastbaarheid van een leiding.
In Europa bestaan twee basismethoden. Bij de gecoördineerde benadering van de Net Transfer Capacity krijgt elke grens en richting een vaste waarde. Dat is gemakkelijk te begrijpen, maar geeft de wisselwerkingen in het vermaasde net slechts ruw weer. Bij de flowgebaseerde benadering, de Flow-Based Market Coupling, wordt de capaciteit beschreven via kritieke netelementen. Voor elk van die elementen bestaat een beschikbare marge en zijn er verdelingsfactoren die aangeven in welke mate een handelspositie het element belast. Het marktalgoritme kiest dan de combinatie van uitwisselingen die alle elementen tegelijk respecteert. De methode is complexer, maar kan de netcapaciteit efficiënter verdelen over concurrerende handelsrichtingen. In de Core-regio, waartoe ook Duitsland behoort, en in de Nordic-regio wordt ze momenteel toegepast in de day-ahead-markt.
Voor marktdeelnemers lijkt dit vaak een black box. De capaciteit kan van dag tot dag sterk schommelen, ook al is er geen leiding gebouwd of buiten gebruik gesteld. De reden is de actuele netsituatie: wind- en zonne-invoeding, inzet van centrales, verbruik, onderhoudswerkzaamheden en prognoseonzekerheden veranderen hoeveel bruikbaar is. Cross-Zonal Capacity is dus geen vaste eigenschap van een grens, maar een waarde die voor elke operationele periode opnieuw wordt berekend.
Betekenis voor prijzen, congesties en bevoorradingszekerheid
In de day-ahead-markt optimaliseert een gemeenschappelijk algoritme de biedingen van alle gekoppelde biedzones in één rekengang. De Cross-Zonal Capacity dient daarbij als randvoorwaarde. Blijft ze aan een grens onbenut, dan convergeren de prijzen van de betrokken zones. Is ze volledig benut, dan ontstaan verschillende prijzen. Het prijsverschil toont dat goedkope stroom niet volledig de duurdere zone kan bereiken.
Uit deze prijsverschillen ontstaan congestie-inkomsten, die de TSB's ontvangen. Het gebruik ervan is vastgelegd in artikel 19 van Verordening (EU) 2019/943. Bij voorrang dienen ze om de daadwerkelijke beschikbaarheid van de toegewezen capaciteit te waarborgen en om zoneoverschrijdende capaciteiten in stand te houden of uit te breiden. Onder voorwaarden en na goedkeuring van de regulerende instantie mogen resterende bedragen ook worden ingezet om de nettarieven te verlagen. De capaciteit bepaalt dus mee waar schaarste zichtbaar wordt, welke arbitrage mogelijk is en welke inkomsten uit congesties ontstaan.
Voor de bevoorradingszekerheid moet de waarde genuanceerd worden bekeken. Hoge capaciteit vergemakkelijkt wederzijdse bijstand, bijvoorbeeld wanneer in een zone centrales uitvallen of de residuele belasting sterk stijgt. Volgens analyses van het agentschap ACER had meer beschikbare capaciteit in de zomer van 2024 in Zuidoost-Europa tal van extreme prijspieken kunnen voorkomen. Ze vervangt echter geen gegarandeerd beschikbaar vermogen als meerdere regio's tegelijk krap zitten of als de congestie precies in de benodigde richting ligt. Ook voor hernieuwbare energie is ze belangrijk: is de capaciteit schaars, dan wordt goedkope wind- of zonne-energie mogelijk afgeregeld, terwijl elders duurdere centrales draaien.
De 70-procentsvoorwaarde van de EU
Artikel 16, lid 8, van Verordening (EU) 2019/943 schrijft minimumwaarden voor. De TSB's mogen de capaciteit niet beperken om congesties binnen hun eigen biedzone op te lossen. Daarnaast geldt een minimumcapaciteit: aan grenzen met een gecoördineerde NTC-benadering is 70 procent van de transmissiecapaciteit voorgeschreven, na aftrek van de uitvalvarianten en met inachtneming van de veiligheidsgrenzen. Bij de flowgebaseerde benadering moet 70 procent van de capaciteit van elk relevant intern en zoneoverschrijdend kritiek netelement vrij blijven voor stromen uit zoneoverschrijdende uitwisseling. Ook hier gelden de veiligheidsgrenzen en uitvalvarianten. De voorwaarde betekent dus niet dat 70 procent van elke leiding op elk moment vrij verhandelbaar is.
De minimumvoorwaarde geldt in beginsel sinds 2020. Lidstaten met structurele congesties konden echter actieplannen op grond van artikel 15 vaststellen. Dan mocht de capaciteit langs een lineair traject stijgen, tot uiterlijk eind 2025 de 70 procent is bereikt. Daarnaast zijn tijdelijke uitzonderingen (derogaties) mogelijk. Volgens de monitoring van ACER bleef de uitvoering tot 2025 in meerdere regio's achter bij de doelstelling. ACER becijferde voor de Core-regio alleen al in 2024 een gemiste welvaartswinst van ongeveer 580 miljoen euro. Ook het rapport van 2026 stelt vast dat de uitvoering verder achterblijft en dat uitzonderingen de beschikbare capaciteit beperken.
Typische verkeerde interpretaties
-
Lage capaciteit is niet automatisch afscherming. Verkeerde prikkels bestaan wel degelijk: beperkte exportcapaciteit kan interne congesties verbergen, en precies dat wil de 70-procentsregel voorkomen. Vaak ligt een vermindering echter aan netsituaties, veiligheidsmarges of onderhoudswerkzaamheden. Of ze gerechtvaardigd is, blijkt pas uit een blik op de berekeningsregels: welke netelementen gelden als kritiek, welke uitvallen worden verondersteld en welke minimumwaarden zijn voorgeschreven?
-
Hoge importcapaciteit betekent geen importafhankelijkheid. Ze betekent in de eerste plaats enkel dat de markt prijsverschillen door uitwisseling kan wegwerken. Of een zone importeert of exporteert, volgt uit vraag en aanbod en kan van kwartier tot kwartier wisselen.
-
Meer capaciteit verlaagt niet overal de prijzen. Ze koppelt markten nauwer aan elkaar. In een dure importzone werkt dat prijsdempend, in een goedkope exportzone kan het de prijzen verhogen. Macro-economisch dalen de kosten doorgaans, maar de verdelingseffecten tussen regio's, verbruikers en producenten blijven bestaan.
-
De capaciteit laat zich niet los van de indeling van de biedzones beoordelen. Grote zones verbergen interne congesties, die de netbeheerders dan via redispatch moeten oplossen. Omdat dezelfde leidingen zowel intern als zoneoverschrijdend transport dienen, concurreren beide om dezelfde marge.
Duiding
Cross-Zonal Capacity ontstaat binnen een Europees regelgevend kader waarbij TSB's, regulerende instanties, elektriciteitsbeurzen en marktdeelnemers betrokken zijn. Voor langetermijntransmissierechten, day-ahead-handel, intraday-handel en regelenergie gelden telkens eigen procedures en termijnen. Er bestaat daarbij een blijvend spanningsveld. De markt moet zoveel mogelijk uitwisseling toestaan, zodat productie, verbruik, opslag en flexibiliteit efficiënt worden benut. De netexploitatie moet tegelijk voorkomen dat de dienstregelingen van de markt het net in een onveilige toestand brengen. De regulerende instanties toetsen of schaarse capaciteiten technisch gerechtvaardigd zijn. Strikt genomen duidt het begrip dus de verhandelbare zoneoverschrijdende netcapaciteit onder veiligheidsvoorwaarden aan. Het beschrijft noch het louter bestaan van leidingen, noch de politieke bereidheid tot elektriciteitshandel.
Bronnen
- Verordnung (EU) 2019/943 über den Elektrizitätsbinnenmarkt (Neufassung) — Europäische Union, EUR-Lex; 2019-06-05. Art. 2 Nr. 70 (Definition), Art. 2 Nr. 69 (kritisches Netzelement), Art. 15, Art. 16 Abs. 8, Art. 19
- Verordnung (EU) 2015/1222 zur Festlegung einer Leitlinie für die Kapazitätsvergabe und das Engpassmanagement (CACM) — Europäische Kommission, EUR-Lex; 2015-07-24. Abschnitte zu gemeinsamem Netzmodell, Zeitbereichen der Kapazitätsberechnung und Zuverlässigkeitsmarge
- Transmission capacities for cross-zonal electricity trade and grid congestion management – 2025 Monitoring Report — ACER; 2025-09-05. Key findings
- Progress of EU electricity wholesale market integration – 2026 Monitoring Report — ACER; 2026 (genaues Datum unbekannt). Abschnitt 2.4 Cross-zonal capacities and the minimum 70% requirement
- SDAC: Go-live of 15-minute Market Time Unit in Day Ahead Market Coupling successful as of September 30, 2025 — Austrian Power Grid (APG); 2025-10-01. Pressemitteilung
Gerelateerde begrippen
- interconnector
- loop flows
- biedzone
- Net Transfer Capacity
- Flow-Based Market Coupling
- day-ahead-markt
- congestie-inkomsten
- residuele belasting
- redispatch
Edited by eCMS on 11.11.2026 18:20
© 2026 Erik Schmidt. All rights reserved. Quotations with a link to the source are welcome.